SADECE SUSARAK ÖZLÜYORUM SENİ

Göremedim bugun seni...

Eksiktim sanki bütün gün...

İçimdeki huzurun yoklugunu yaşadım sensiz...

Huzurumu geri alabilirim degil mi...

Görebilirim seni degil mi..

Eksik bırakma ruhumu...

Bugun olmadı..

Olamadı..

Ama yarın görmek istiyorum seni..

Bulmak istiyorum huzurumu....

Getirirsin ruhumu bana kendininkiyle birlikte degilmi...

Bugünü sensiz bitiririm sanmıştım...

Görememiştim seni...

Hissedememiştim  sımsıcak gülüşünü...

Yarın olmadan getirdin ruhumu kendinkiyle bana...

Cümlelerinin anlamını yaşadım bugun bitmeden....

Yarına seninle başladım....

Sensiz bir şafak daha söktü…

Umutlarım üstüne..

Yetmedi mi sensizlik..

Bulmak istiyorum huzurumu....

Sesinde özlemleri saklı...

Gülüşün anlamım...

Gelişini bekliyorum günü yapan her saatin içinde...

Dakikalar acımasızdı gelmediginde...

Gördüm...

Gülü şünü gördüm...

Duydum...

Sesini duydum...

Ama bulamadım huzurumu...

Eksikti gülüşün...

Eksikti cümlelerin...

Sevdamda saklı huzurum...

Ama sevdamı nereye koydun...

SEVDAMı istiyorum yarınımı...

SEVDAMı istiyorum yüregindeki...

Yüregim yangınlarda diyorya efkan abi...

Bir yangın var içimde...

Yüregimde...

Ateşi yakıyor tüm bedenimi...

Sıcacıgım her daim...

Yagmurun bedenimi her ıslatışında korkuyorum..

Yüregimdeki ateşe zarar verirler diye...

Ama bedenim ıslandıkça sanki yüregimin ateşi yükseliyor...

Anlamsız geliyor bu ıslanışlar...

Üşümenin ne demek oldugunu unutmuşum sevdamla...

Yangından geriye küllerim kalırmı dersiniz..

Yoksa bu sonsuz bir yangın mı acaba...

Ateş devam ettikce yüreğimdeki sevda da alevlenir..

Yoksa !!!

Tüketiyormuyuz kendimizi..sevgimizi…

Konuşamıyoruz bazen..

Cümleler mi yetmiyor duygularımızı anlatmaya..

Yoksa biz mi bitiriyoruz sevgimizi…

Karanlık odamda küçük bir mum yaktım…

Loş bir ışıkta sana olan sevgimi sorgulamaya başladım sonra…

Bir kağıt ve bir kalem vardı elimde..

Bendeki seni anlatırlar diye sımsıkı tutmuştum kalemimle kagıdımı…

Uzunca bir süre boş kaldı sayfalarım…

Düşündüm saatlerce…

Ve gecenin sonunda hala boştu sayfalarım…

Sevdamı Cümlelere sıgdıramayışımdandı sayfalarımın boşluğu…

Mumumun ışıgı tükendi seni düşünüşlerimde…

Cümleler anlamını yitirdi…

Koskoca sevdamızı sıgdırmaya çalışıyoruz iki kelime arasına....

Belki anlamlı cümleler..

Ama cümleler taşıyamıyor içimizdeki sevdanın anlamını...

Eksik çok eksik...

Benim içimde olan seni anlatmaya...

Bazı söylemler vardır..

Benim anlam sıgdıramadıgım cümlelerime..

Küçücük duygularını yüklerler...

Sonra kelimeler tanıyamaz olur anlamını..

Şaşırır ne anlatmak için kurulduklarını...

İşte o zaman cümleler anlamını yitirir...

KİRLENİR...

Kirletiyormuyuz bizi...

Bizi biz yapamaya çalışan CÜMLELERİMİZİ..

Olmuyor..

Yazamıyorum yine…

Yapamıyorum...

Yapamadıklarımın arasına karıştı sevdamı sakladıgım cümlelerim....

Bu nasıl bir gidiştir...

Önce kelimeler anlamını şaşırmış...

Sonra alıp başını gidiyorlar...

Cümlelerimin gidişleri...

Sevdamı alamaz kimse yüregimden..

Saklamışım onu en dernime...

Yok..yok...

O kadarına izin veremem...

Geri gelecek bugünüm bana....

Geri gelecek seninle başladıgım yarınlarım...

Sönmedi yüregimdeki yangın...

İnatla yakıyorum ateşimi sevginle...

Yagmurlar ıslatıyor gene sadece bedenimi...

Yagmurun damlalarına saklıyorum sevgin için akıttıgım göz yaşlarımı...

Yüregimin yangınıyla atıyorum çıglıklarımı bulutlara...

 

 

 

Bir gün gelir..

O an sessizliğim çığlık olur ..

Kırk sandıga koyup,

Kırk kilite vurdugum yüreğimin  saklı  olduğu mezarı

Tırnaklarımla kazmaya başladıgımda

Sözcükler anbean anlam kazanır.

Sesler düğümlenmez boğazımda,

Anlam kazanır her harf ve..

Ve tek cümle cıkar .

SENİ

          SEVİYORUM

                                …………..